Sunday, November 9, 2008

စာေရးျခင္း၊ စာအုပ္မ်ား နဲ႔ က်မ


ကုိေအာင္က Cbox ထဲမွာလာေရးသြားတယ္။ ပုိ႔စ္အသစ္တင္မယ္ထင္လုိ႔လာဖတ္တယ္တဲ့။ ဒီရက္ အတြင္း ပုိ႔စ္ အသစ္ မတင္ျဖစ္တာမုိ႔ လာလည္တဲ့သူေတြ ကုိ အားေတာင္နာတယ္။ ကုိယ္က ခုမွ ဘေလာ့ဂါ လက္သစ္ေလးရွိေသးတယ္ ဆုိေတာ့ အသစ္ေတြ ဒလေဟာ ပုိ႔စ္တင္ျဖစ္မယ္လုိ႔ ကုိေအာင္ႀကီးက ထင္ပုံရတယ္။ တကယ္ေတာ့ စာေရးဖုိ႔ ဆုိတာ ထင္သ ေလာက္ေတာ့ မလြယ္ဘူး ပထမ အေၾကာင္းအရာ ကလည္းရွိမွ၊ ဒုတိယစိတ္ကလည္း ၾကည္လင္ေနမွ၊ တတိယ ကေတာ့ အေၾကာင္းအရာလည္းရွိ စိတ္ကလည္းသြင္းမိၿပီဆုိေပမဲ့ အေၾကာင္းေၾကာင္း ေတြေၾကာင့္ ဟုိဟာေလးထလုပ္ရ ဒီဟာေလးေျပးလုပ္ေပးရ ဖုန္းလာလုိ႔ထေျပာရ နဲ႔ ခုနက ရွိေနတဲ့ စိတ္ေလး ၾကက္ေပ်ာက္ ဌက္ေပ်ာက္ ေပ်ာက္သြားျပန္တာနဲ႔ အစက ျပန္လုိ႔ စိတ္ကုိျပန္ သြင္းရျပန္ ပါေရာ။ အင္း စာေရးရတာလည္း သူမ်ားေတြအတြက္ေတာ့ ဘယ္လုိေနမယ္မသိ ကုိယ့္အတြက္ေတာ့ အေတာ္ကုိ မလြယ္ဘူး။

အရင္ကေတာ့ စိတ္နဲ႔ေရးမိ ေနတာမွ တပုဒ္ၿပီးတပုဒ္ အေၾကာင္းအရာေတြကလည္း ကားစီးလည္းထြက္၊ ရထားစီးလည္းထြက္။ ဒါေပမဲ့ ခ်ေရးလုိက္စမ္းေဟ့ ဆုိမွျဖင့္ ဘယ္ကဘယ္လုိ စရမွန္းကုိမသိ။ ခ်ေရးလို႔ ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ေရးမိၿပီးေတာ့လည္း ကုိယ့္မွာ ေခါင္းစဥ္္ေပးဖုိ႔ၾကေတာ့ ခက္ေနျပန္ေရာ။ အဲဒါနဲ႔ ေရးလုိ႔ မၿပီးတုိးလုိ႔တန္းလွမ္္းေတြကလည္း တပုံႀကီး။ ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ ဒီလုိ ဝတၳဳေတြဘာေတြ စေရးတာမဟုတ္ဘူး ကာတြန္းပုံေလးေတြ ဆြဲၿပီးေတာ့ စာသားလုိက္ျဖည့္တာေပါ့။ ေကာင္မေလးလမ္းေလွ်ာက္ရင္း သီခ်င္းညီးတယ္ဆုိရင္ ေကာင္မေလးလမ္းေလွ်ာက္ေနတဲ့ပုံရဲ့ ေဘးမွာ သီခ်င္းစာသား ကုိ စကားေျပာတဲ့ အကြက္ေလးနဲ႔ ေပါ့။ အိမ္မွာ အဖုိးက ပန္းခ်ီလဲဆြဲ စာလည္းေရးဆုိေတာ့ စာရြက္လြတ္ နဲ႔ ပုံဆြဲ ခဲတံေတြက လက္လွမ္းမီရာမွာ ရွိေတာ့ ေဆာ့လည္းေဆာ့လုိ႔ေကာင္း ဆြဲလည္းဆြဲလုိ႔ေကာင္း။

ငယ္ငယ္က ကေလးလုိေဆာ့တာလည္း အစြမ္းကုန္ေဆာ့တယ္။ သစ္ပင္တက္၊ ထုပ္စီးထုိး၊ ဖန္ခုန္၊ စယ္ေတာက္၊ ဂုံညင္းဒုိးပစ္ စုံလုိ႔ ေျဗာင္းဆန္ေအာင္ ေသာင္းက်န္းတာ။ အဲ မွတ္မွတ္ရရ စာေတြလည္း သည္းသည္းမဲမဲ ဖတ္တာပဲ။ ငယ္ငယ္္တုန္းကေတာ့သိတယ္ မဟုတ္လား ေရႊေသြးတုိ႔ ေတဇတုိ႔ေပါ့ စာအုပ္ေပါင္းခ်ဳပ္္ ေတာင္ခ်ဳပ္ထားလုိက္ေသးတယ္။ ဖတ္ၿပီးသားလည္း ျပန္ဖတ္ ဘယ္ေတာ့မွ မရုိးဘူး အဲဒီတုန္းက ပန္းခ်ီဦးဘၾကည္ရဲ့ သရုပ္ေဖာ္ လက္ရာေတြနဲ႔ေပါ့ အရမး္ေကာင္း အရမ္းႀကိဳက္ေပါ့။ ကာတြန္းကုိေတာ့ ႀကီးတဲ့ အထိႀကိဳက္တုန္း မရွက္တမ္း ဝန္ခံရရင္ ခုခ်ိန္ထိေတာင္ ကာတြန္းကားၾကည့္တုန္း။ ကာတြန္းဘယ္ေလာက္ ႀကိဳက္လည္းဆုိ ထင္းရူးေသတၱာနဲ႔ တလုံးကာတြန္းစာအုပ္ေတြစုထားတာ။ တင္ေအာင္နီ ရဲ့ ျပာေလာင္၊ ေငြၾကည္ ရဲ့ ကမာၻရွား၊ ေမာင္လြင္ ရဲ့ ငထက္ျဖား၊ သစ္ထြဏ္း ရဲ့ ေမာင္တီထြင္၊ သန္းၾကြယ္ ရဲ့ ဖုိးဝနဲ႔ အဂၤါၿဂိဳလ္၊ ေအာင္ရွိန္ ရဲ့ စိတ္တုိနဲ႔ ေမ်ာက္ညွိ၊ ေမာင္ဝဏၰ ရဲ့ သမိန္ေပါသြပ္ (အားလုံးစုံေအာင္ မေရးႏုိင္လုိ႔ အႀကိဳက္ဆုံးေတြ ေရြးေရးတာေနာ္..)

အင္း .. အသက္ ၉ႏွစ္မွာ စဖတ္ရတဲ့ မွတ္မွတ္ရရ လုံးခ်င္းဝတၳဳ ကုိေျပာရရင္ေတာ့ ေဒၚခင္မ်ဳိးခ်စ္ရဲ့ ႏွစ္ေလာကတုိက္ပြဲ (ဖတ္ၿပီးေတာ့ ေၾကာက္လုိ႔ အိမ္ေနာက္္ကုိေတာင္ အေဖာ္နဲ႔မွ သြားရဲတယ္)၊ ေနာက္ေတာ့ ဦးထင္လင္းရဲ့ ေပၚလီယာနာ၊ (သိ္ပ္ေတာ့ အထင္မႀကီးပါနဲ႔ဦးေနာ္ အိမ္က စာအုပ္ထုတ္ေဝေရးလုပ္ငန္း ရွိေတာ့ အဲဒီကထုတ္တဲ့ စာအုပ္ေတြက အိမ္မွာလြယ္လြယ္ကူကူရွိေနလုိ႔) ေနာက္ေတာ့ အိမ္မွာ ရွိတဲ့စာအုပ္စင္ေပၚက စာအုပ္ေတြ ေတြ႔တာ အကုန္ဖတ္ေတာ့တာပဲ။ အခ်စ္ဝတၳဳေတြေတာ့ အဲတုန္းက စိတ္မဝင္စားေသးဘူး ငယ္ေသးတာကုိး။ မွတ္မွတ္ရရ အရမ္းႀကိဳက္တာ ေမာင္ထင္ ရဲ့ ငဘ မ်က္ႏွာဖုံးမွာ ဇာတ္ေကာင္ ငဘ က သစ္ပင္ကုိမွီ ေျခေထာက္ကုိခ်ိတ္ ၿပီးေဆးလိပ္ေသာက္ေနတဲ့ပုံ ဆြဲတဲ့သူကုိေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ ငဘ ကုိ ဖတ္တာမွ အေခါက္ေခါက္။ အႀကိဳက္ဆုံးက ဂ်ပန္ေခတ္ေငြစကၠဴေတြကုိ မီးပုံရႈိ႕လုိက္တဲ့ အခန္းကုိပါ။

အဲဒီလုိနဲ႔ .. ရွာေဖြဖတ္ရင္းနဲ႔ ေနာက္ဆုံးက်န္တာက အမႀကီးရဲ့ ဝတၳဳေတြကုိ တျမတ္တႏုိးသိမ္းထားတဲ့ သံေသတၱာႀကီး။ အဲသူကလည္း သူ႔စာအုပ္ေတြကုိ တရုိတေသနဲ႔ ၂အုပ္ယူဖတ္ ၿပီးရင္ အဲဒီ ၂အုပ္ျပန္ထားမွ အသစ္ထုတ္ေပးတာမ်ိဳး စည္းကမ္းရွိရွိေပါ့။ အရြယ္က ငယ္ေသးေတာ့ ဘယ္ဟာကုိ သြားႀကိဳက္လည္းဆုိေတာ့ ၾကဴေမြး ရဲ့ အေလာင္းေဖ်ာက္တမ္းကစားမယ္။ ၾကဴေမြး စာေတြက ရီလည္းအရမ္းရီရေတာ့ သေဘာကုိ က်လုိ႔။ ေနာက္ေတာ့ ေသတၱာထဲရွိသမွ် ယုဝတီ ခင္စိန္လႈိင္၊ျမတ္ထန္၊ ၿငိမ္းေက်ာ္၊ အကုန္ ကုိဖတ္ပစ္တာ။ ေက်ာင္းစာကလြဲရင္ က်န္တဲ့စာအားလုံးစိတ္ဝင္စားတယ္ ဆုိတာလုိျဖစ္လာေရာ။ အဲဘယ္ရာသီဥတုကုိ အႀကိဳက္ ဆုံးလည္းလုိ႔ေမးရင္ ေႏြရာသီကုိ အႀကိဳက္ဆုံးလုိ႔ ျမန္ျမန္ႀကီးေျဖျဖစ္တယ္။ ေႏြေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြမွာ ေက်ာင္းစာက်က္စရာမလုိပဲ ႀကိဳက္ရာ စာအုပ္ေတြကုိ ႀကိဳက္သလုိဖတ္ခြင့္ ရွိတာကုိး။

ဒီလုိ ေက်ာင္းစာမဖတ္ခ်င္ဘဲဲ အျပင္စာေတြဖတ္ေနလုိ႔ အေမက ေျဗာတင္တာလည္းခန ခန။ ေနာက္ေတာ့ အတန္းက ရလာေတာ့ စာေတြမ်ား နဲ႔ ဟုိလုိင္းဝင္မွ လူရာ ဝင္ေတာ့ မလုိလုိ၊ ဒီလုိင္းရသြားရင္ေတာ့ လူျဖစ္ရႈံးေတာ့ မယ္လုိလုိ ေခတ္ေရစီးထဲ ေမ်ာပါၿပီး ေက်ာင္းစာေတြက်က္ၿပီးရင္း က်က္ ေနလုိက္တာ အျပင္စာေတြ (ဝတၳဳေတြနဲ႔) ေဝးသြားေရာ။ ဒါေပမဲ့ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္မ်ားကုိေတာ့ ဘယ္သူမွလာ သိမ္းပုိက္လုိ႔ မရ။ ဆယ္တန္းလည္းေအာင္ေရာ ေက်ာင္းေတြ ႏွစ္ရွည္လမ်ား (ရက္ရွည္မဟုတ္ပါ ျမန္မာျပည္မွာ ႏွစ္ရွည္လမ်ား တကၠသုိလ္တက္ဖုိ႔ အဲဒီ အခ်ိန္တုန္းကေစာင့္ခဲ့ရတာ)၊ ဆယ္တန္းေအာင္ ၿပီးေတာ့ လြတ္ၿပီ ကၽြတ္ၿပီဆုိၿပီး စာအုပ္ေတြ ဌားဌားဖတ္။ အိမ္ေရွ႕အိမ္မွာ စာအုပ္ဌားဆုိင္ဖြင့္ေတာ့ အဆင္ကုိ ေျပလုိ႔။ အဲဆုိင္ကပဲ ဂ်ဴး၊ တာရာမင္းေဝ၊ ေမၿငိမ္း၊ ၾကည္ေအး၊ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး၊ ေအာင္သင္း၊သာဓု၊မင္းလူ၊သုေမာင္၊ေမာင္ဝဏၰ၊ ႏြယ္ဂ်ာသုိင္း၊ ေမာင္စိန္ဝင္း(ပုတီကုန္း)၊ ေဖျမင့္၊ ကုိတာ ဒီလုိ စာအုပ္ေတြကေန ျမစၾကၤာလုိ ေရွးေဟာင္းဂမီရ စာအုပ္ေတြလည္း ရွိေတာ့ ေရငတ္တဲ့သူ ေရတြင္းထဲက်သလုိ စာအုပ္ေတြကုိ ဝါးစားသလုိကုိဖတ္ပစ္ လုိက္တာ။ ၿပီးေတာ့ မေဟသီ၊ ခ်ယ္ရီ၊ ရွပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ၊ ေရႊအျမဴေတ စတဲ့ မဂၢဇင္းေတြလည္း ထြက္တာနဲ႔ အရင္ဦးေအာင္ကုိ စာအုပ္ဆုိင္က အမကုိေျပာထားရတယ္။

ဒါေတြေျပာေနတာနဲ႔ လုိရင္းေပ်ာက္သြားဦးမယ္ ေျပာခ်င္တာက ဒီလုိ…. ဒီေလာက္ စာေတြဖတ္ ျဖစ္ေပမဲ့ စာေရးဖုိ႔ၾကေတာ့ မလြယ္တာကုိေျပာခ်င္တာ။ စာဖတ္နာတဲ့ သူဟာ ဗဟုသုတႂကြယ္သလုိ စာေရးလည္းေကာင္း တယ္တဲ့ ကုိယ့္မွာေတာ့ စာအုပ္ေတြဖတ္ စာေရးဆရာေတြကုိ အားက်လုိ႔ စာေရးမယ္ဆုိ ခ်ၿပီးေရးၾကည့္ေတာ့ လည္း အစ သာစထားၿပီး ဘယ္ေတာ့မွ အဆုံးမေရာက္ခဲ့။ အဲလုိန႔ဲပဲ ဆက္မေရးျဖစ္ေတာ့ ေခ်ာင္ထုိးထားလုိက္ ျပန္ေရာေပ့ါ။ အင္တာနက္ ဆုိတာႀကီးေပၚလာေတာ့ ေလ့လာေလွ်ာက္ဖတ္ န႔ဲ သူမ်ားေတြ ဘေလာ့ေတြကုိ အားက်၊ ေအာ္ ေတာ္လုိက္က်တာ ေရးႏုိင္လုိက္က်တာ လုိ႔ အားက် က် ေန႐ုံကလြဲလုိ႔ မယ္မယ္ရရ ခ်မေရးျဖစ္ခဲ့။ ခုေတာ့ ေဘးနားက တြန္းအားေပးတဲ့သူလည္း႐ွိ သူငယ္ခ်င္းေတြထဲမွာလည္း ဘေလာ့ ေတြ ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆုိင္ဆုိင္နဲ႔ ဘေလာ့ပုိင္႐ွင္ႀကီးေတြ ျဖစ္ေနေတာ့ ကုိယ္လည္း အင္း ေရးမွ ေရးမွ လုိ႔ အားတင္းၿပီးေတာ့ စာေရးျဖစ္လာေတာ့ တာပဲ။ ဒါေပမဲ့ အေပၚက ေျပာခဲ့ၿပီးသည့္ အတုိင္း ကုိယ္တုိင္က ခုမွ စေရးခါစ သူမ်ားေတြလုိ ေဟာတပုဒ္ ေဟာတပုဒ္ ေရးေလာက္ေအာင္လည္း လက္ကမသြက္၊ စိတ္ကမထြက္ေတာ့ ပုိ႔စ္အသစ္တင္တာေနာက္က်၊ ၾကန္႔ၾကာ ဆုိေတာ့ လာလည္ၾကတဲ့သူေတြကုိ လည္းေတာင္းပန္ခ်င္တာေရာ။ ကုိယ့္အတြက္ လည္းပုိ႔စ္ အသစ္တခုရတာ ေရာနဲ႔ တခ်က္ခုပ္ ႏွစ္ခ်က္ျပတ္ ဒီပုိ႔စ္ေလးကုိ ေရးျဖစ္သြားတာပါ။

ပုိ႔စ္အသစ္ ေတြ ျမန္ျမန္ မ်ားမ်ားတင္ႏုိင္ေအာင္ႀကိဳးစားပါ့မယ္ ဒါေပမဲ့ မတင္ျဖစ္ရင္လည္းနားလည္မႈေပးၿပီး ေနာက္လည္းမၾကာ မၾကာ လာလည္ပါဦးလုိ႔ ကုိကုိ မမ ေမာင္ ညီမေလး ဦေလး ေဒၚေဒၚ ေတြကုိ ဒီပုိ႔စ္ေလးနဲ႔ ေတာင္းပန္လုိက္ပါတယ္။




စုိးသင့္ေဆြ
ႏုိဝင္ဘာလ ၉ ရက္၊ ၂၀၀၈
ေန႔လည္ ၁၂း၂၇

(ကုိေအာင္ႀကီးေရ … ပုိ႔စ္အသစ္တင္လုိက္ၿပီေနာ္… ဒီေလာက္ဆုိေက်နပ္ေတာ့ဗ်ဳိ႕)



8 comments:

ကုိေအာင္(ပ်ဴႏုိင္ငံ) said...

ေက်းဇူး အမ။ က်ေနာ္က ဘာရယ္မဟုတ္ဘူး။
စီေဘာက္ ဆုိတာ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္
ႏုတ္ဆက္ေတာ့ “ေနေကာင္းလား” “မဂ္လာပါ”
“အလုပ္မ်ားေနလား” “အလည္လာသြားပါတယ္”
“ပုိ႕စ္အသစ္တက္မလားလုိ႕” စသျဖင့္ အခ်င္းခ်င္း
ႏုတ္ဆက္တဲ့ သေဘာပါ အမ။ ဆရာၾကီး ဓမၼိကဦးဘသန္း ရယ့္ ဘ၀တုိ႕။ သူေျပာတဲ့ အေၾကာင္း
တုိ႕ တစ္ခုခုကုိ အမေရးရင္ အဲဒါ ပုိ႕စ္ျဖစ္တာေပါ့ အမ။
အခုလုိ႕ အလုပ္မ်ားတဲ့ ၾကားက ဒီလုိေရးေတာ့လည္း ပုိ႕စ္ေပါ အမရယ္။ ေက်းဇူးေနာ္ အမ။

ဒူကဘာ said...

စာေရးျခင္း၊ စာအုပ္မ်ား နဲ႔ ဘဝ ဆိုတာေလာက္ ေကာင္းတာ ရွိပါ႔ဦးမလား......?

လူလ said...

မဂၤလာပါ မဇင္ေယာ္

ေၾသာ္ ခက္ပ၊ ဘေလာဂ္ဆိုတာကလဲ သူမ်ားေတြ ၀ယ္ဖတ္ေနတဲ့ နာမည္ၾကီး စာအုပ္ အတန္းအစားမွ မဟုတ္တာ။ စိတ္ထဲ ရွိတာေတြ ေရးသာ ေရးခ်ပါ။
ကုိယ္သေဘာနဲ့ ကိုယ္ေရးဆိုေတာ့လဲ အမ်ားသေဘာႏွင့္ မတိုက္ဆိုင္တာေတြလဲ ရွိႏိုင္တယ္ေလ။
ကိုယ့္ သိတဲ့ ဗဟုသုတလဲ ရွိမယ္။ ကိုယ္သိတာကို သူမ်ားအား တင္ျပျခင္းလို့ပဲ မွတ္လိုက္ပါ။ လိပ္စာကို သိတဲ့သူေတြ လာဖတ္သြားမွာပဲေလ။ ဟုတ္။
အားေပးေနမွာပါ...

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ...

ေယာနသံစင္ေရာ္ said...

ကုိလူလေရ ခုလုိအားေပးတာေက်းဇူးပါ။ ႀကိဳးစာဲပီးေတာ့ေရးပါ့မယ္။

P.Ti said...

ဟုတ္တယ္.. မမေယာေရ... စိတ္ေလးလည္းၾကည္ လူကလည္းအားမွ ေရးျဖစ္တာ.. စိတ္ထဲမွာ ေရးျဖစ္တာေတြကေတာ့ အမ်ားၾကီးပဲေနာ္...

လက္ကခ်ေရးဖုိ႔က်ေတာ့ ပ်င္းတာနဲ႔ ေမ့သြားတာနဲ႔ ျဖစ္တတ္တယ္...

ေရးခ်င္တာသာ ခ်ေရးလိုက္... လာဖတ္မယ္ေနာ္...

eveningstar said...

hello, Yawnathan
u and me have somethings in common. My pen name is yawnathan and I am a beginner blogger.It is also difficult to consider which is reasonable for the blog and the readers. If u r ok, please visit my blog.It is now just a start and it has so many necessaries. I want to know how to create read more function. If u r ok, please give me a hand.

tututha said...

ကာတြန္းကားေတြ ခုထိႀကိဳက္တာ ရွက္စရာမဟုတ္ဘူး။ အားမငယ္ပါနဲ႔ ဟီဟိ (အေဖာ္ရျပီ)။ စာအုပ္ေတြ အမ်ားႀကီး ဖတ္ထားတာပဲေနာ္။ က်မလည္း ငယ္ငယ္က စာအုပ္ေတြ အမ်ားႀကီးဖတ္လို႔ရတဲ့ ေႏြရာသီကို အႀကိဳက္ဆံုးပဲ။ ဆရာေမာင္ေခ်ာႏြယ္ေျပာသလို လမ္းတူလို႔ ဘေလာ့ခ်င္းေတြ႕ၿပီနဲ႔ တူပါရဲ႕ … အားေပးေနပါမယ္။
ခင္မင္လွ်က္
တူးတူးသာ

ေယာနသံစင္ေရာ္ said...

မတူးတူးသာ... စာအုပ္ေတြမ်ားႀကီးဖတ္ထားတာပဲေနာ္ ဆုိတာ ... ကာတြန္းေတြကုိ ေျပာတာလား.. ဟိ။